بسازی از دل مردم کلکسیونها را

بگو به دفتر تاریخ تا سیاه کند

به نام ما همه ی سطرها، ستونها را

عبور کم کن از این کوچه ها که می ترسم

... منم که گاه به ترک تو سخت مجبورم

... تویی که دوری تو شیشه کرده خونها را

میان جاده بدون تو خوب می فهمم