... منم که گاه به ترک تو سخت مجبورم

به نام ما همه ی سطرها، ستونها را

عبور کم کن از این کوچه ها که می ترسم

بسازی از دل مردم کلکسیونها را

... تویی که دوری تو شیشه کرده خونها را

میان جاده بدون تو خوب می فهمم

نوشتهای غم انگیز کامیونها را!