پیراهنم را بسوزان باید بسازیم مشعل

این گرگهای گرسنه عادی ست ولگرد باشند

ما انتظاری نداریم از وضع قانون جنگل

باید فداکار باشم دارد قطاری می آید

این شعر را بعد خواندن یک جای خلوت بسوزان

یک گوشه، شومینه گرم در یک اتاق مجلل

من می روم تا پس از این آماده ی مرگ باشم