چیزی نشسته ام بنویسم بر این ورق

ساعت دو شب است که با چشم بی رمق

چیزی که سالهاست تو آنرا نگفته ای

جز با زبان شاخه گل و جلد زرورق

هر وقت حرف می زدی و سرخ می شدی...