بعد از تو من به رسم عزاداران غیر از لباس تیره نمی پوشم

از خاطرات گمشده می آیم تابوتی از نگاه تو بر دوشم

در سردسیری از من بیهوده وقتی که پوچ و خسته و دلسردم

شبها شبیه خواب و خیال انگار تب می کند تن تو در آغوشم

تکثیر می شوند و نمی میرند سلولهای خاطرات در من