در سردسیری از من بیهوده وقتی که پوچ و خسته و دلسردم

از خاطرات گمشده می آیم تابوتی از نگاه تو بر دوشم

بعد از تو من به رسم عزاداران غیر از لباس تیره نمی پوشم

شبها شبیه خواب و خیال انگار تب می کند تن تو در آغوشم

تکثیر می شوند و نمی میرند سلولهای خاطرات در من

انگار مانده چشم تو در چشمم لحن صدای گرم تو در گوشم