درحرم قطره قطره می افتاد آسمان روی آسمان بانو

با همین چشم های خود دیدم، زیر باران بی امان بانو!

صورتم قطره قطره حس کرده ست چادرت خیس می شوداما

به خدا گریه های من گاهی دست من نیست مهربان بانو

گم شده خاطرات کودکی ام گریه گریه در ازدحام حرم