ای مبتلای شعر منم مبتلای تو

بگذار تا غزل بشوم در هوای تو

گفتی که ابر باش ولی شعر گریه کن

گفتم به روی چشم، ولی با دعای تو

گفتی که هر غزل صلهء شعر قبلی است