گفتم چه اعتقاد قشنگی،فدای تو

گفتی که ابر باش ولی شعر گریه کن

گفتم به روی چشم، ولی با دعای تو

گفتی که هر غزل صلهء شعر قبلی است

شعری بخوان! برای دلم با ردیف «نور»

ای واژه واژه نام علی روشنای تو

شعری بخوان که پر بکشد روح خاکی ام