پیدا نباشد آینه وار ای رفیق شعر

«تصویر صحن خلوت وباران» برای تو

بگذار اعتراف کنم بیت بیت بیت

شعری نگفته ام که در آن رد پای تو

ای انتهای شاعری ام ابتدای تو

از خود رها به خانهء «پروانه»می رود

در هر غروب جمعه دلم پا به پای تو