ای انتهای شاعری ام ابتدای تو

بگذار اعتراف کنم بیت بیت بیت

شعری نگفته ام که در آن رد پای تو

پیدا نباشد آینه وار ای رفیق شعر

از خود رها به خانهء «پروانه»می رود

در هر غروب جمعه دلم پا به پای تو

یادت که هست کنج حرم ،روبه روی عشق