گفتم تمام حرف دلم را برای تو

از خود رها به خانهء «پروانه»می رود

در هر غروب جمعه دلم پا به پای تو

یادت که هست کنج حرم ،روبه روی عشق

با خط غم ،میان گهر شاد سینه ام

شعری نوشته ام به امید رضای تو