سپاه چشم تو کرده است فکه را مجنون

چگونه طاقت ماندن؟ مرا ببر با خود

از این زمانه به فردای دیگری ،اکنون

نگاه کن! که نگاهت روایت فتح است

به سمت عشق پریدی خدانگهدارت

تو مرتضا یی و دستان مرتضی یارت...