من که حیران تو حیران توام می دانم

شعر در وصف تو از سوی تو نازل می شد

شعر در شان تو شرمنده به همراهم نیست

واژه در دست من آنگونه که می خواهم نیست

نه فقط من که در این دایره سرگردانم

همه ی عالم و آدم به تو می اندیشد

شک ندارم که خدا هم به تو می اندیشد