زنده گردد دو سه مهمان چه شود

آب حیوان که در آن تاریکیست

پر شود شهر و بیابان چه شود

ور ز خوان کرم و نعمت تو

ور ز دلداری و جان بخشی تو

جان بیابد دو سه بی جان چه شود

ور سواره سوی میدان آیی