جادوی آفتابی همخون دختر تاک

گم شد ستاره من در روز روشن ای دوست

یکدم نمی توانم بی صحبت تو دم رد

افکندی ام چو قمری طوقی به گردن ای دوست

پرکن پیاله ام را مردی بیفکن ای دوست

از چله ی کمان قد کمانی ما

تیری توان نشاندن بر چشم دشمن ای دوست