کنون که در رگ من خون کوتوالی نیست

بنفش و آبی و سرخ و کبود می خواند

به دره واره ی شب می زند پل آواز

مرا به خلوت آنسوی رود می خواند

مرا به شوق کدامین صعود می خواند؟

خروس بی محلست این سپیده ی کاذب

پرنده آه ... چرا دیر و زود می خواند