اشک ما هرگز نمی آید به چشم اهل خاک

زخم غربت دیدگان از چشم صحرا دیدنی است

بی دهن چون غنچه می خندی به روی آفتاب

فصل عطرافشانی باغ تماشا دیدنی است

گریه ی دریا پسند ماهیان نادیدنی است

پشت مژگان تر مهتاب می خواند خروس

بامداد شسته از باران فردا دیدنی است