خوشه در پستان حسرت خون ما را شیر کرد

چشم انداز افق را نغمه پردازد برنج

در نی شالی اگر آواز بومی بشکند

جیره خوار قریه را در شکوه اندازد برنج

تا که شیرین قصه ای از غصه آغازد برنج

آسمان دشت پر گرد است از پای نشاط

تا به رهواری که صبر ماست می تازد برنج