شریان شط شفق را ما قبل تاریخ خونی

تو بر بلندای خاکم اسطوره ای از جنونی

نقشت به دیوار تکرار بر شانه ات سنگ بسیار

آنک پس پشت پندار سقف صدا را ستونی

ای زنده همچون طبیعت پنهان به نه توی تصویر