مرگ تو آئینه وارست تکرار تو بی شمارست

صورتگر ارغوانی خنیاگر ارغنونی

شایسته ی تو نه مرگست مرگی زبان بسته خاموش

آری به فتوای تاریخ زآنگونه مردن مصونی

تکرار خورشید شیرین در بیشه ی بیستونی

مرگ تو میلاد مرد است در شیهه ی سرخ میدان

چونانکه چون ریشه در برف برگاوری در سکونی