که بردار سرافرازی سری سردار شد جنگل

به رگباری که آشفته ست خواب همزبانی را

سر آزادگان را سینه ی دیوار شد جنگل

به تخت خاک تاج آفتابش باش ای خورشید

نهانجوشید در خواب پریشان رفاقت ها

شفقدم با سرود سرخشان بیدار شد جنگل

وطن گو رشک جنت باش از گلهای رنگارنگ