رها در نور همچون گیسوان یار شد جنگل

وطن گو رشک جنت باش از گلهای رنگارنگ

که از خون جوانان دامن کهسار شد جنگل

به چشم انداز مه آلود خون یاران عاشق را

چو بگشود از رگ ما چشمه ای از خون گیاه نور

به رستنگاه شب از روشنی سرشار شد جنگل

شب مر گست و هستی بادبانها را برافرازید