دیگر به سکوت شب نپیچد بوی غزل از جریده ی ما

باد آمد و برد واژه ها را از دفتر آبدیده ی ما

فریاد سکوتمان بلندست در پچ پچ دیر ساله ی دشت

اسطوره ی ضجه های تلخست تاریخ ستمکشیده ی ما

آنسوی تبسم صبوری پژواک شکستن دل ماست