در حیرتم آسمان چه خواهد از جان به لب رسیده ی ما

پای آبله آمد از ره دور چاووش نسیم گل دریغا

پرورده ی سیم خار دارست آزادی نو رسیده ی ما

اشکی به مزار ما نیفشاند با آنکه هوای گریه اش بود

آنگونه بخواب بویناکیم کآلوده ی ماست جامه ی خاک

ترسم تن لحظه ها بپوسد در سایه ی آرمیده ی ما

تا قمری سوگوار جنگل در حسرت نوحه ای بموید