بخوان که غصه نپاید بهار رفته بیآید

دلم گرفته از این است اگر که غمزده حالم

در آفتابم و سرما وزیده در تن من تا

نماز وحشت خود را کند اقامه نهالم

گلی که مشک تو ساید شود به سینه مدالم

تو نان نقره ی ماهی به سفره های سیاهی

امید آنکه نخواهی تکیده همچو هلالم