گلوی زمزمه تر می شد از ترانه ی رود

اگر تو آمده بودی بهار می آمد

بهار با همه ی برگ و بار می آمد

ترنمی به لب جویبار می آمد

سپیده ای که پر از پلک باز پنجره هاست

به صبح آیینه ها بی غبار می آمد