زمانه با دل عاشق کنار می آمد

شکوفه بود و شکفتن به بانگ نوشانوش

دوباره آن عسلی روزگار می آمد

زمان به کام دل سرخوشان میان می بست

به شادی رخ گل جامه ی سیاه دگر

کجا به چلچله ی سوگوار می آمد

پیاله وار شب و روز تردماغی را