پیاله وار شب و روز تردماغی را

زمانه با دل عاشق کنار می آمد

به شادی رخ گل جامه ی سیاه دگر

کجا به چلچله ی سوگوار می آمد

دل شکسته ی ما هم به کارمی آمد

به چادری که زمین از بهانه می گسترد

نبات بارش توت از سه تار می آمد