سیاه شد نفس خانه از دم تکرار

به قدر یک دو سه پهلو زدن کناری هست

همه هوایی کوهم مرا چه می بندید

سزای صحبت دیوانگان دیاری هست

برای تازه شدن طرف جویباری هست

اگرچه روزنه ای نیست شب پر از سقف است

پس نگاه ستاره امیدواری هست