برای تازه شدن طرف جویباری هست

همه هوایی کوهم مرا چه می بندید

سزای صحبت دیوانگان دیاری هست

سیاه شد نفس خانه از دم تکرار

اگرچه روزنه ای نیست شب پر از سقف است

پس نگاه ستاره امیدواری هست

به بوی بستن ابریشمی به شاخه ی باد