اگرچه روزنه ای نیست شب پر از سقف است

سزای صحبت دیوانگان دیاری هست

سیاه شد نفس خانه از دم تکرار

برای تازه شدن طرف جویباری هست

پس نگاه ستاره امیدواری هست

به بوی بستن ابریشمی به شاخه ی باد

به روستای ستاره مزارداری هست