مبارک خوانی زرده ملیجه در بهارم کو

بغل پرورده ی آلالگان درفک آغوشم

یکی برفابگون نهری که جوشد از کنارم کو

صبا با های هایم دیلمانی شروه ای دارد

همه تن آبی ام می آیم از رویای کوهستان

پرم از دره ی آغوش زیتون رودبارم کو

چه مایه عاشقی آموخت سروهرزویل از من