چه مایه عاشقی آموخت سروهرزویل از من

مبارک خوانی زرده ملیجه در بهارم کو

همه تن آبی ام می آیم از رویای کوهستان

پرم از دره ی آغوش زیتون رودبارم کو

بهار سبز پوشان عطش را برگ و بارم کو

مگر از باد منجیلم سرشتند اینکه در هردم

دوان از دشت می پرسم دیارم کو دیارم کو