از اینکه خار عطشکامی ات نیازارد

کتان کهنه ی مهتابی ات به تن کردند

شکوه نغمه ی من رنگ و بوی نوحه گرفت

خجسته قمری شعر مرا زغن کردند

به پیشواز تو در هر قدم چمن کردند

چه زود روح بیابان دمیده شد در تو

به سبزه های تو تنجامه ی گون کردند