غریبه ها همه در خانه ات وطن کردند

بدل به آه دلم لاله های کوه شدند

کنار برکه ی آیینه انجمن کردند

هویت غم خاک تو هرکجایی شد

غزال غربتی ام تا غزل غریب شود

برای بردن تو از طلا رسن کردند

تراش داده ی شعر منی که شیون را