زانو به زانوی زمان پهلو نشینم با زمین

آتش برانگیز آمدم از حبس سنگ خاره ای

در محشر شیطانی ام شیطان خدای شیطنت

در خلقتم آدم فریب حوای گندمخواره ای

در من شناور لحظه ها چون بی ثمریخپاره ای

تا در چرای سبزه ها آهو زبان فهمم شود

بازآفریدم واژه را در دفتر جوباره ای