زبان زمزمه ی زندگان گور شدی

به زخمه ای که به زخمت زدم چگور شدی

فشردمت به خیال شبانه در آغوش

چکیدی از غزلم چکه چکه نور شدی

گرفت یاس تنت رعشه های دستم را