تراش بوسه گرفتی چو شبنم از لب عشق

برای سر زدن از کوچه ناصبور شدی

از این گریوه مگر تنگه تنگه بگریزی

غبار قافله ی گردباد دور شدی

زلال جامه شدی نه خدا ... بلور شدی

درآمدی به تماشای روشنایی خویش

به چشم آینه ها غایب از حضور شدی