درآمدی به برم با دو چشم فانوسی

به چشم آینه ها غایب از حضور شدی

تن تو این همه لاله نداشت وقت بهار

گداخت جان تو از بوسه ام تنور شدی

چو گربه در شب شیدایی ام سمور شدی

نمی شد از سر شیون هوای باغ به دور

به دست برگ خزان برگه ی عبور شدی