که تردماغ سر زلف توست حالی عشق!

ادامه ی سفر کولیانه ی بادند

وطن پذیر نشد، یک تن از اهالی عشق

زکام زهد ریا، از تو نشنود بویی

از آن به جنگل ابریم آسمان آواز

که سبز از نم باران ماست، شالی عشق

زلال واژه تر از شعر ((شیونی)) ای شوخ!