بی تکلف، خنده هایت از شکفتن، کم نبود

آه ... اگر رگبار گیسوی تو دریا دم نبود

یک کف از خاک کویر خاطرم، خرم نبود

چشم گلدانها به دیدار تو روشن مانده است

ای بهار غنچه ساز ازخاک گیلانگرد من

هر چه می رویید بی تو، جز گل ماتم نبود

قحط شادابیست، اشکم را به چشم کم مگیر