ای بهار غنچه ساز ازخاک گیلانگرد من

یک کف از خاک کویر خاطرم، خرم نبود

چشم گلدانها به دیدار تو روشن مانده است

بی تکلف، خنده هایت از شکفتن، کم نبود

هر چه می رویید بی تو، جز گل ماتم نبود

قحط شادابیست، اشکم را به چشم کم مگیر

تشنگی می کشت گل ها را اگر شبنم نبود