ابر اندوهت حجاب افتاد ورنه در نظر

هر چه می رویید بی تو، جز گل ماتم نبود

قحط شادابیست، اشکم را به چشم کم مگیر

تشنگی می کشت گل ها را اگر شبنم نبود

اینقدر آینده ی خورشیدیان، مبهم نبود

خاک، خشکی می گرفت ازخون وخاکستر،اگر

جرعه ای از عشق در آب و گل آدم نبود