پرنده های من آری_پرنده های جوان

ورق ورق همه برگم به باد رفت دگر

گرفت شعله در آغوش قهر خویش مرا

پرنده ها همه با من شدند خاکستر

پر از غرور پریدن پر از سرور سفر

هنوز لانه ی شان بوی دور دستان داشت

وآفتاب زمستان که میزد آنجا پر