برای صبر زمستانی ام شکوفه ظفر

هنوز لانه ی شان بوی دور دستان داشت

وآفتاب زمستان که میزد آنجا پر

چه بودم آه درختی به کوه لم داده

شکست پشت و ندانستم از کجا خوردم

مرا که بود هزاران هزار سینه سپر

دریغ و درد چه آسان به دست باد افتاد