امید زندگی ات بود تا دم آخر

دریغ و درد چه آسان به دست باد افتاد

نشان عاشقی ما_دو قلب و یک خنجر

تو در وجود من آوخ!_چه گریه میکردی

ولی من,آه بهارم گذشته بود دگر

یکی دو هفته بیایم مگر به کار تبر

درخت من!_چه خلیلانه خرقه بر تن کرد