خاتون قصه های بلند شبانه ای

پشت پگاه پنجره محصور خانه ای

بی آفتاب می گذرد روزهای سرد

خالیست از تو کوچه پری زاد خانه ای

بر شاخه ای که سر کشد از لابلای برف