من که ز غنچه بسته تر ناله خموش کرده ام

غم نه زیاده کم مده توبه ز توبه ام مده

توبه روز رفته را مستی دوش کرده ام

شرم مشو که خون خورم تیغ زبان خود برم

از چه به گاه خودسری کف بدهانم آوری

آتش دیگ من توئی من ز تو جوش کرده ام

بسکه غزل خریدم از دستفروش ناز تو