غوطی خوری چو ماهی در بحر ما چه باشد

گر ساعتی ببری ز اندیشه ها چه باشد

ز اندیشه ها نخسپی ز اصحاب کهف باشی

نوری شوی مقدس از جان و جا چه باشد

آخر تو برگ کاهی ما کهربای دولت